บทความทั้งหมด

ความหมายแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล (Individualized Education Program: IEP) ผดุง อารยะวิญญู (2542) ได้ให้ความหมายของแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล ว่าเป็นแผนการจัดการศึกษาสำหรับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษที่ทางโรงเรียนจัดทำขึ้นโดยได้ร่วมมือและ ความยินยอมจากผู้ปกครองของนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษ แผนนี้บรรจุเนื้อหาสาระของแต่ละคน เป็นแผนในระยะ 1 ปี และมีการทบทวนแผนทุกภาคเรียน

1. พฤติกรรมการแสดงออกด้านภาษาของบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน 1.1 ไม่ตอบสนองเมื่อเรียก ไม่พูด มักแสดงท่าทาง 1.2 มักตะแคงหูฟังเวลาฟังมักจะมองปากของผู้พูด หรือจ้องหน้าผู้พูด 1.3 มักทำหน้าทำตาเหมือนไม่รู้เรื่องเมื่อมีการพูดด้วย

พอจะสรุปได้ว่าลักษณะพิเศษที่เกี่ยวข้องกับภาวะบกพร่องทางสติปัญญา ได้แก่ความรู้ความเข้าใจ ซึ่งมีข้อจํากัดในเรื่องความจํา ด้านความรู้และข้อมูล การคิดแบบรูปธรรมมากกว่าการคิดแบบนามธรรม อัตราในการเรียนรู้ต่ําทําให้นักเรียนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาไม่ตั้งใจเรียน อัตราการเรียนรู้ไม่มีประสิทธิภาพและมีความยุ่งยากในการสื่อสาร การสอนตามมาตรฐานที่ปฏิบัติโดยทั่วไปไม่ได้ผลทางด้านวิชาการ จะมีความยุ่งยากในการเรียนเนื้อหาวิชา ส่วนมากการปฏิบัติงานมีข้อจํากัด มีข้อจํากัดในการแก้ปัญหา มีข้อจํากัดในการควบคุมตนเอง

กฎหมายการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ (Individual with Disabilities Education Act: IDEA) ดังกล่าวเบื้องต้น ระบุให้จัดทำแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคลเพื่อการพัฒนาเด็กพิการทุกคน โดยแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคลจะต้องได้รับการปรับให้ตอบสนองความต้องการพิเศษของผู้เรียนเป็นรายบุคคลตามกระบวนการจัดทำแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล ในกฎหมายฉบับดังกล่าวยังระบุถึงหลักการเบื้องต้นตามกฎหมายในการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ 6 ประการ (Heward, 2006) ได้แก่

เด็กออทิสติก เด็กที่มีความบกพร่องทางการพูดและภาษา และพิการซ้อน เป็นกลุ่มที่มีความเสี่ยงต่อ ปัญหาทางพฤติกรรม ทั้งนี้เนื่องจากปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการทำหน้าที่ของระบบประสาท และความบกพร่อง ทางการสื่อสารของเด็ก เช่น เด็กที่แสดงการเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ ที่ไร้ความหมาย (Stereotypical) เพื่อสนองความ ต้องการด้านการกระตุ้นการรับความรู้สึก (Rincover & Devany, 1982) เมื่อใดที่สิ่งเร้าในสภาพแวดล้อมเพิ่มขึ้น พฤติกรรมการเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ ที่ไร้ความหมาย (Stereotypic behavior) มีแนวโน้มที่จะลดลง (Romanczyk, Kistner, & Plienis, 1982). ดังนั้น ครูต้องพยายามบ่งชี้เหตุผลที่พฤติกรรมนั้น ๆ เกิดขึ้น การวางแผนและดำเนินการช่วยเหลือ/แทรกแซงจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องทำหลังจากความพยายามหาเหตุผลแล้วเท่านั้น

แผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล (Individualized Education Program : IEP) เป็นแผนการจัดการศึกษาที่จัดทำขึ้นให้สอดคล้องกับความต้องการพิเศษของผู้เรียนแต่ละคนโดยเฉพาะความร่วมมือของผู้ปกครอง ผู้สอน และคณะสหวิชาชีพที่เกี่ยวข้องร่วมกันจัดแผนการศึกษาให้ผู้เรียนเป็นลายลักษณ์อักษรตลอดจนกำหนดสิ่งอำนวยความสะดวก สื่อ บริการและความช่วยเหลืออื่นใดทางการศึกษาให้เป็นการเฉพาะบุคคล ซึ่งมีขั้นตอนการดำเนินการ ดังนี้

ความบกพร่องทางสติปัญญาไม่ใช่โรคและความเจ็บปุวยทางร่างกาย ดังนั้นจึงไม่สามารถรักษาทางการแพทย์ได้ ไม่สามารถจับต้องได้ นักวิทยาศาสตร์ได้พบว่าความบกพร่องทางสติปัญญา มาจากสาเหตุหลายประการ สิ่งที่รู้กันมากที่สุดได้แก่เงื่อนไขทางยีน ปัญหาที่เกิดระหว่างตั้งครรภ์ ปัญหาตอนคลอด และปัญหาทางสุขภาพโดยทั่วไป (Algozzine & Ysseldyke. 2006) นปัจจุบันยังเชื่อกันว่าความบกพร่องทางสติปัญญาเกิดจากสภาพแวดล้อมทางสังคม วัฒนธรรมที่ไม่ส่งเสริมสมรรถภาพทางสติปัญญาของบุคคล (ศรีเรือน แก้วกังวาล. 2543; Hallahan & Kauffman. 1997) ดังนั้นจึงสามารถแบ่งสาเหตุได้ดังนี้

แผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล เป็นแผนให้บริการทางการศึกษาพิเศษ ที่จัดทำเป็นลายลักษณ์อักษรให้กับผู้เรียนที่มีความบกพร่องเป็นรายบุคคล โดยความร่วมมือของบุคลากรที่เกี่ยวข้องและได้รับความเห็นชอบจาก บิดา มารดา ผู้ปกครอง หรือผู้เรียน และมีการทบทวนแผนทุกภาคเรียน กระทรวงศึกษาธิการได้ออกประกาศกระทรวงเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการจัดทำแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคลระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2552 โดยมีองค์ประกอบดังต่อไปนี้

การสูญเสียการได้ยินหรือความบกพร่องทางการได้ยิน แบ่งเป็นประเภทได้ตามลักษณะการทำงานในแต่ละส่วนดังนี้ (วิชิต ชีวเรืองโรจน์ : 2550) 1. การสูญเสียการได้ยินชนิดการนําเสียงบกพร่อง (Conductive hearing loss) เป็นภาวะการณ์นําเสียงบกพร่อง ซึ่งเป็นผลจากโรคที่ทำให้เกิดความผิดปกติที่หูชั้นนอกและหูชั้นกลาง นอกหน้าต่างรูปไขํออกมา (Oval window) เป็นผลให้มีความผิดปกติของกลไกการส่งผ่านคลื่นเสียงไปสู่หูชั้นใน 2. การสูญเสียการได้ยินชนิดประสาทรับฟังเสียงบกพร่อง (Sensorineural hearing loss) เป็นภาวะที่เกิดจากความผิดปกติที่หูชั้นใน (Cochlea) หรือประสาทรับเสียง (Auditory nerve) ทำให้มีความลําบากในการรับฟังเสียง โดยเฉพาะเสียงสนทนา คือได้ยิน แต่ฟังไม่รู้เรื่อง

การประเมินระดับความฉลาดทางสติปัญญาของเด็กที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาเป็นเรื่องวิกฤตมากเพราะการประเมินความสามารถทางสติปัญญาเป็นงานที่ต้องการผู้เชี่ยวชาญพิเศษที่ได้รับการฝึกมาแล้วอย่างดี การประเมินว่ามีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาหรือไม่ จะพิจารณาใน 2 เรื่องเป็นหลัก คือ ความสามารถทางสติปัญญา และความสามารถในการปรับตัว ความสามารถทางสติปัญญาทําการทดสอบจากแบบทดสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ การประเมินทักษะการปรับตัวให้ผู้ปกครองและผู้เชี่ยวชาญที่คุ้นเคยกับเด็กเป็นผู้ประเมิน (Smith, Patton, and Kim. 2006; Hallahan & Kauffman. 1997)