การช่วยเหลือและพัฒนาพฤติกรรม

วิธีช่วยเหลือเบื้องต้นสำหรับบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน (เมื่อพบความบกพร่อง)

          1. แนะนําครอบครัวของบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ในเรื่องต่อไปนี้
                1.1 ให้พบกับครอบครัวที่มีลูกเป็นบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเหมือนกัน เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์การเลี้ยงดูลูก
                1.2 ให้พบกับคนหูหนวกและคนหูตึงผู้ใหญ่ที่เป็นต้นแบบได้ เพื่อให้ผู้ปกครองมองเห็นแนวทางในการเลี้ยงดูลูก
                1.3 ผลกระทบที่เกิดจากความบกพร่องทางการได้ยินที่จะเกิดกับเด็ก เช่น การรับรู้ การสื่อสาร และพัฒนาการทางภาษาที่ล่าช้า
                1.4 การเลี้ยงดูลูกที่มีความบกพร่องทางการได้ยินอย่างไรจึงจะไม่ทำให้ลูกเป็นคนพิการ
                1.5 ความสำคัญของการได้ยินที่เหลืออยู่ของเด็ก การฝึกให้เด็กได้ใช้การได้ยินที่เหลืออยู่ให้เกิดประโยชน์ การฝึกฟังตั้งแต่เด็กอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง
                1.6 ความสำคัญของการเรียนรู้ การสื่อสาร และภาษาที่มีต่อพัฒนาการของเด็กทั้งพัฒนาการทางด้านอารมณ์ จิตใจ พัฒนาการด้านจิตวิทยา พัฒนาการทางด้านภาษา และพัฒนาการทางด้านสติปัญญา ให้เลือกใช้ภาษาที่เด็กสามารถเรียนรู้ได้ เช่น ภาษาท่าทางที่มาจากท่าทางธรรมชาติ ภาษาพูด และภาษามือ
                1.7 บริการสื่อ สิ่งอ่านวยความสะดวก และความช่วยเหลืออื่นใด สำหรับบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน เช่น เครื่องช่วยฟัง การฝังประสาทหูเทียม ล่ามภาษามือ ฯลฯ
                1.8 การศึกษาที่สามารถตอบสนองความต้องการจําเป็นและสอดคล้องกับวิถีชีวิตของเด็ก
                1.9 ภาษาและวัฒนธรรมของคนหูหนวก

          2. การเตรียมความพร้อมให้กับเด็กในเรื่องต่างๆ ดังนี้
                2.1 การฝึกฟังและฝึกออกเสียง เพื่อให้เด็กสามารถใช้การได้ยินที่เหลืออยู่ให้เป็นประโยชน์มากที่สุด และฝึกการออกเสียง เพื่อเป็นพื้นฐานที่สำคัญของการพูดต่อไป
                2.2 พัฒนาการทางด้านภาษา เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน จะมีปัญหาเรื่องการฟัง และการพูด แต่เด็กต้องได้รับการส่งเสริมให้มีพัฒนาการทางภาษาที่เหมาะสมกับวัย การใช้ท่าทางธรรมชาติ ควบคูํกับการพูด จะทำให้เด็กเรียนรู้โลกรอบตัว และมีพัฒนาการทางภาษาเหมือนเด็กทั่วไป ส่วนจะเลือกใช้ภาษาพูดหรือภาษามือ ให้ดูความสามารถในการสื่อสารของเด็กเป็นรายบุคคล
                2.3 พัฒนาการทางด้านจิตวิทยา เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน มักจะมีปัญหาเรื่องการเรียนรู้ การสื่อสาร อารมณ์และจิตใจ ซึ่งส่งผลต่อพัฒนาการด้านจิตวิทยา เด็กไม่มีความเชื่อมั่นในตัวเอง ไม่มีความภาคภูมิใจในตนเอง เนื่องจากไม่มีต้นแบบในการดําเนินชีวิต การให้เด็กได้พบปะกับบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่สามารถเป็นต้นแบบที่ดี ได้เติบโตท่ามกลางกลุ่มคนที่มีภาษาและวัฒนธรรม ที่
สอดคล้องกับวิถีชีวิตของตนเอง จะส่งเสริมพัฒนาการด้านจิตวิทยาของเด็ก ทำให้เด็กเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ที่มีอารมณ์ จิตใจที่ดี และสามารถอยู่ร่วมกับสังคมได้อย่างมีความสุข
                2.4 พัฒนาการทางการเรียนรู้ เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ต้องได้เรียนรู้โลกรอบตัวเขา ที่มีความเหมาะสมกับวัย เหมือนกับเด็กทั่วๆ ไป ซึ่งการเรียนรู้โลก จะต้องผ่านการเรียนรู้ที่ตรงกับช่องทางการรับรู้ของเด็ก ซึ่งใช้สายตาเป็นช่องทางการรับรู้ ฉะนั้นการใช้ภาษาท่าทางประกอบการพูด การสื่อสารกับเด็กๆ เหมือนการพูดคุยกับเด็กปกติเป็นเรื่องสำคัญและจําเป็น ผู้เลี้ยงดูเด็กจะต้องสื่อสารกับเด็กอย่าง
สม่ำเสมอ จะทำให้เด็กมีพัฒนาการทางการเรียนรู้ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของพัฒนาการทางด้านสติปัญญาต่อไป

การพัฒนาด้านพฤติกรรมให้แก่บุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

          1. ส่งเสริมให้เด็กช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจําวัน
          2. เรียนรู้ข้อมูลการสูญเสียการได้ยินของลูกเพื่อประกอบการตัดสินใจเลือกแนวทางการพัฒนาทางด้านภาษาและการเรียนให้กับลูกได้อย่างเหมาะสม
          3. ให้การสนับสนุนและปฏิบัติตามค่าแนะนําของโสต สอ นาสิกแพทย์ นักแก้ไขการได้ยิน นักแก้ไขการพูดและครู หรือนักวิชาชีพที่เกี่ยวข้องในการดูแลเด็ก
          4. ให้ความรัก ความอบอุ่น ความเมตตา ความเอาใจใส่ แต่ต้องไม่ตามใจหรือเคร่งครัดเกินไปให้ความเป็นธรรมเท่าเทียมกันทั้งลูกที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน และลูกที่มีความปกติจัดหน้าที่และความรับผิดชอบไปตามความสามารถและอายุ พยายามให้ลูกมีเหตุผลชมเมื่อควรชม และตําหนิเมื่อต้องตําหนิมีความสามัคคีช่วยเหลือซึ่งกันและกันในครอบครัวของบุคคลที่มีบกพร่องทางการได้ยิน
          5. วางระเบียบกฎเกณฑ์รวมทั้งข้อมูลต่างๆให้สมาชิกในครอบครัวทราบ และถือปฏิบัติต่อ เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเหมือนกัน
          6. แนะนําให้ทุกคนในครอบครัวให้ตระหนักว่าจะไม่มีการพูดเปรียบเทียบระหว่างเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินกับเด็กที่ปกติ ให้เกิดความน้อยใจ หมดกำลังใจ และท้อแท้แต่ควรให้กำลังใจและชี้ให้เห็นทางออกที่จะสามารถแก้ไขอุปสรรคต่างๆ ได้เรียนรู้และใช้ภาษาสื่อสารกับลูกที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน
          7. พยายามบอกเล่าให้ลูกได้รู้ในเรื่องต่างๆตามอายุที่ควรจะรู้ เช่นเรื่องความบกพร่องทางการได้ยิน การไม่ได้ยินเสียง ความรู้ทางด้านภาษาเครื่องช่วยฟัง จริยธรรม คุณธรรม และวัฒนธรรมที่ดีของสังคมที่เขาอยู่ กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน เพื่อเขาจะได้ตอบสนองต่อสังคม รอบด้านได้ถูกต้อง
          8. จัดให้ลูกมีส่วนร่วมในกิจกรรมช่วยเหลือสังคมหรือเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเหมือนกัน หรือกลุ่มบุคคลที่มีความบกพร่องด้านอื่น
          9. จัดให้มีเวลาสำหรับครอบครัว สำหรับลูกที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน เพื่อให้มีบรรยากาศปรึกษาหารือกัน ให้ลูกมีความไว้ใจในการเล่ากิจกรรมต่างๆ ถ้ามีกิจกรรม หรือมีปัญหาที่ต้องร่วมกันแก้ไขควรแจ้งให้ลูกที่มีความบกพร่องทางการได้ยินทราบทุกครั้ง