การสอนแบบสองภาษาสำหรับคนหูหนวกคืออะไร
1. การสอนภาษามือไทย เป็นภาษาแรก เพื่อเปิดโอกาสให้เด็กได้ใช้ภาษามือในการคิดการแสดงความรู้สึก การพูดคุย และการเรียนรู้โลก ทำให้เด็กมีความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย ไม่ถูกทอดทิ้ง และเป็นอิสระ
2. การสอนภาษาไทยเป็นภาษาที่สองเพื่อให้เด็กอ่านออกเขียนได้และ/หรือพูดได้ เพื่อใช้ในการติดต่อกับคนทั่วไปและการรับรู้เรื่องราวต่างๆ จากการอ่าน
3.การเรียนการสอนแบบสองภาษาจะทำให้คนหูหนวกมีการปรับตัวได้ดีมีความสามารถในการใช้ภาษามือไทยและภาษาไทยได้ดีทั้งการอ่านการเขียนและ/หรือการพูดซึ่งจะเป็นผลให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
การสอนแบบสองภาษาทำอย่างไร การสอนแบบสองภาษามีหลายรูปแบบสิ่งที่สำคัญของการสอนแบบนี้ คือ
- สอนภาษามือไทยเป็นภาษาแรกจนเด็กสามารถใช้ภาษามือไทยได้เป็นอย่างดี
- สอนภาษาไทยเป็นภาษาที่สองในรูปของภาษาเขียนอง
- สอนโดยครูสองคน คือ ครูหูหนวกและครูที่มีการได้ยิน (ครูทั้งสคนต้องรู้ภาษามือและภาษาไทย)
- ใช้ภาษามือไทยเป็นภาษาในการเรียนการสอน
- สอนภาษามือไทยแยกจากภาษาไทย
ทำไมจึงต้องใช้ภาษามือไทย
ภาษามือไทย :
- เป็นภาษาธรรมชาติของคนหูหนวก มีฐานะเป็นภาษาภาษาหนึ่งตามหลักของภาษาศาสตร์ เช่นเดียวกับภาษาทั่วไปในโลก
- มีโครงสร้างและไวยากรณ์เป็นของตัวเองซึ่งไม่เหมือนกับโครงสร้างและไวยากรณ์ของภาษาไทย
- เป็นภาษาแรกของคนหูหนวกไทย
- เป็นภาษาที่คนหูหนวกไทยใช้ในการคิดการแสดงความรู้สึก การพูดคุย และการรับรู้เรื่องราวต่างๆผ่านล่ามภาษามือ
ใช้ภาษามือไทยอย่างไร
- ภาษามือไทยในฐานะเป็นวิชา วิชาหนึ่ง
- ภาษามือไทย เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ภาษาไทย
- ภาษามือไทย เป็นเครื่องมือในการเรียนการสอนวิชาอื่น
ทำไมจึงต้องใช้ครูสองคน
- ครูหูหนวกเป็นต้นแบบของการใช้ภาษามือไทย และเป็นผู้ถ่ายทอดวัฒนธรรมของคนหูหนวก
- ครูที่มีการได้ยิน เป็นต้นแบบของการใช้ภาษาไทยเป็นผู้ถ่ายทอดและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมไทย กับวัฒนธรรมของคนหูหนวก
วัฒนธรรมของคนหูหนวกคืออะไร
- วิถีชีวิตของคนหูหนวก
- การมองโลกของคนหูหนวกผ่านการรับรู้ด้วยตาและภาษามือ
- การพูดคุยด้วยภาษามือ การตั้งชื่อภาษามือการเรียกผู้อื่นด้วยการสัมผัสแตะต้องตัว เป็นต้น
ทำไมคนหูหนวกจึงมีวัฒนธรรมแตกต่างจากคนทั่วไป
คนหูหนวกถ่ายทอดวัฒนธรรมกันอย่างไร
- คนหูหนวกส่วนใหญ่เกิดในครอบครัวที่พ่อแม่มีการได้ยินและใช้ภาษาพูด
- คนหูหนวกใช้ภาษามือ เข้าใจภาษาพูดได้น้อยจึงไม่สามารถพูดคุยกับพ่อแม่ได้มากเท่าที่ควรจะ
เป็นทำให้เกิดช่องว่างระหว่างคนหูหนวกกับครอบครัว ความรู้สึกถูกทอดทิ้งโดดเดี่ยวไม่มีเพื่อนและไม่มีคนเข้าใจผลักดันให้คนหูหนวกเข้ารวมกลุ่มกับคนหูหนวกด้วยกัน
- การรวมตัวของคนหูหนวก เป็นบ่อเกิดของชุมชน และวัฒนธรรมคนหูหนวกที่ถ่ายทอดส่งต่อจากผู้ใหญ่หูหนวกผ่านการเล่าเรื่องด้วยภาษามือไปสู่เด็กหูหนวก
วัฒนธรรมของคนหูหนวกมีความสำคัญต่อการจัดการศึกษาของคนหูหนวกอย่างไร
- การจัดการศึกษาที่ตอบสนองความต้องการและสอดคล้องกับวิถีชีวิตของคนหูหนวกจะทำให้คนหูหนวกสามารถเรียนรู้ได้ เช่นเดียวกับคนทั่วไป
- การใช้ภาษามือไทยเป็นภาษาในการเรียนการสอน
- การใช้เทคนิควิธีสอนและสื่อที่สอดคล้องกับกระบวนการเรียนรู้ของเด็กหูหนวก
- การให้เด็กหูหนวกได้พบปะพูดคุยกับเพื่อนเด็กหูหนวกและคนหูหนวกผู้ใหญ่เพื่อเรียนรู้ภาษา และวัฒนธรรมของคนหูหนวก
- การสอนภาษามือไทยโดยครูหูหนวกที่ได้รับการฝึกอบรมวิธีสอนภาษามือ
- การสอนโดยครูหูหนวกและครูที่มีการได้ยินที่ใช้ภาษามือไทยได้ดี
- การจัดชั้นเรียนที่แตกต่างกับชั้นเรียนทั่วไปเพื่อให้เด็กได้มองเห็นการใช้ภาษามือของเพื่อนได้ชัดเจน