ปัญหาทางพฤติกรรมในเด็กออทิสติก    

        ปัญหาทางพฤติกรรมในเด็กออทิสติกมีความเกี่ยวข้องกับการทำหน้าที่ของระบบประสาท ประกอบกับความบกพร่องทางการสื่อสารของเด็ก เช่น ในเด็กที่ปรากฏพฤติกรรมการเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ ที่ไร้ความหมาย(Stereotypical) เพื่อสนองความต้องการด้านการกระตุ้นการรับความรู้สึก (Rincover และ Devany, 1982)ทั้งนี้ ดารณี อุทัยรัตนกิจ (2552) ได้อธิบายถึงพฤติกรรมการเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ ของเด็กออทิสติกไว้ดังนี้ แม้ว่าเด็กออทิสติกมีร่างกายที่แข็งแรงเหมือนเด็กปกติ แต่การเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ แปลก ๆ ทำให้เขาดูต่างไปจากเพื่อนนักเรียนทั่วไป เด็กบางคนอาจนั่งหมุนนิ้ว สะบัดมือ หรือนั่งโยกตัวได้เป็นชั่วโมง ๆ เด็กหลายคนเดินเขย่งบนปลายเท้าหรือเอามือตบขาขณะเดินเด็กบางคนยืนตัวแข็งทื่อทันทีทันใดที่พบเห็นคนแปลกหน้า

        นอกจากนี้ เด็กออทิสติกบางคนมีแนวโน้มที่จะทำสิ่งเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก เด็กอาจใช้เวลาเป็นชั่วโมงในการเรียงรถของเล่น หรือดินสอสี หรือวิ่งไปเปิดปิดไฟตามห้องต่าง ๆ หรือเปิดปิดกุญแจตู้ เด็กออทิสติกบางคนยึดติดกับสิ่งของบางอย่าง ซึ่งอาจทำให้เกิดพฤติกรรมที่เป็นอันตรายหรือไม่เป็นผลดีต่อสุขภาพของเด็กเช่น เด็กคนหนึ่งก้มดมเท้าครูตลอดทั้งวัน หรือวิ่งไถลตัวลงกับพื้นถนนเพื่อดมเท้าคนแปลกหน้า พฤติกรรมบางอย่างอาจทำให้คนอื่นตกใจ ขบขัน หรืออับอาย เช่น เด็กหญิงคนหนึ่งชอบดูนาฬิกาข้อมือ ก็จะวิ่งเข้าไปจับแขนคนแปลกหน้าเพื่อดูนาฬิกาข้อมือของเขา เด็กออทิสติกต้องการความคงที่ของสภาพแวดล้อม ซึ่งไม่อาจอธิบายได้ว่าเป็นเพราะเหตุใด เด็กหลายคนจะต้องรับประทานอาหารชนิดเดียวกัน เวลาเดียวกัน นั่งที่เดิม และเก้าอี้ตัวเดิมทุกวัน เด็กออทิสติกอาจจะหงุดหงิดถ้ารูปภาพที่ติดบนฝาผนังเอียงหรือย้ายที่หรืออาจจะอาละวาดถ้ายาสีฟันหายไปจากช่องของใช้ การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ในกิจวัตรประจำวัน เช่น การเปลี่ยนเส้นทางไปโรงเรียน การเปลี่ยนตารางกิจกรรมอาจทำให้เด็กอารมณ์เสียได้มาก

          นักวิทยาศาสตร์พยายามค้นหาคำอธิบายสำหรับพฤติกรรมซ้ำ ๆ ของเด็กออทิสติก อาจเป็นไปได้ว่าความเป็นระเบียบมีลำดับขั้นตอนและความเหมือนเดิมอาจทำให้ประสาทรับความรู้สึกที่สับสนวุ่นวายเกิดความคงที่ หรืออาจเป็นไปได้ว่าการให้ความสนใจและกระทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งซ้ำ ๆ ช่วยกันเขาออกจากสิ่งกระตุ้นรอบตัว ที่ทำให้เขาเจ็บปวดหรือไม่สบาย อีกทฤษฎีหนึ่งอธิบายว่าพฤติกรรมซ้ำ ๆ เหล่านี้เชื่อมโยงกับประสาทรับความรู้สึกที่ทำงานได้ดีและไม่ดี เด็กที่ดมทุกอย่างที่มองเห็น อาจกำลังใช้ประสาทการดมกลิ่นสำรวจสิ่งแวดล้อมรอบตัว หรือในทางตรงกันข้ามเขาอาจกำลังกระตุ้นระบบการดมกลิ่นที่ไม่ค่อยจะทำงานก็ได้ การที่เด็กออทิสติกมีพฤติกรรมซ้ำ ๆ และหมกมุ่นในกิจกรรมใดกิจกรรมหนึ่ง ทำให้เขาขาดจินตนาการในการเล่น ซึ่งเด็กส่วนใหญ่ใช้จินตนาการในการเล่นสมมติได้ตั้งแต่อายุ 2 ขวบ เด็กนำสิ่งของอย่างหนึ่งไปใช้ประโยชน์อีกอย่างได้ เช่น เอาชามไปใช้เป็นหมวกได้ หรือเล่นสมมติว่าเขาเป็นคนอื่น เช่น เป็นแม่กำลังทำอาหารให้ครอบครัวของตุ๊กตาเด็กออทิสติกเล่นสมมติไม่เป็น แทนที่จะหวีผม แต่งตัวให้ตุ๊กตา หรือผลักให้รถวิ่ง เด็กอาจจะถือของเล่นไว้เฉยๆ ดม หรือหมุนเป็นชั่วโมงๆ